Տուր քո ծիծաղը բոլորին, բայց ժպտա մեկին, Համբուրիր բոլորին այտերից, բայց շուրթերից մեկին: Տուր քո սերը բոլորին, բայց սիրտը մեկին Թող բոլորը սիրեն քեզ, բայց դու սիրիր մեկին:
Ինձ հավերժ կսպասես, քանի որ երբեք չեմ գա. Մեզ ոչինչ չի բաժանի, քանի որ երբեք ոչինչ չի կապել. Ափսոսանքից չենք ցավի, քանի որ երբեք էլ չենք իմանա ինչ կորցրինք…
Ինչիս ա պետք արեւը Եթե կա քո փայլը, Ինչիս են պետք լուսինը եւ աստղերը Եթե կան աչքերը քո փայլուն, Ինչիս ա պետք երգ, երաժշտւթյունը Եթե կա քո ձայնը մեղմ, Ինչիս ա պետք էս կյանքը Եթե չլնի մուրազս:
Նոր եյի եղել 18 տարեկան Նոր եյի մտալ ՍԻՐՈ՛ շրջան, Մի օր գրի ՍԻՐՈ նամակ Տվին գլխիս տարան բանակ:
Կռավատի ՃռՃռալը Իմ ուզելը, քո չտալը, Ինչ կլիներ իմ հալը Որ չլիներ քո տալը;
«Վիագրա լայթ» հատուկ Հայաստանի համար – առաջացնում է միայն համբուրվելու ցանկություն:
3-րդ հազարամյակը ոնց դիմավորես, այնպես էլ անցկացնելու ես:
Զգացել ե՞ս, որ 2-րդ անգամ կրկնվող հումորը ընդհանրապես մարդկանց ձանձրացնում ա, իսկ քո համար հասկանալի ա սկսում դառնալ:
